Bu hafta bakıcımız başladı.. artık Kaan bebeği kucağımıza alma anına çok yaklaştık, hissediyorum. Kaan da gelmek için sabırsızlanıyor.
Yarın resmi doğum iznime ayrılıyorum. bir süre için iş ortamını bırakıyorum, pasif olarak izlemede olacağım.
Benim için yapılması çok zor durumlardan biri bu. bakalım ne oranda başarabileceğim? merak ediyorum açıkçası. Tamamen oğluma odaklanmak, onun yanında olmak istiyorum dünyaya geldiği ilk zamanlarında.
9 ay boyunca anne karnında olan bir bebeğin dünyaya geldikten sonraki ilk aylarında tek ihtiyacı olan annesinin yanında olması. anne karnındayken hissettiği güven ortamını, dünyaya geldikten sonra da hissetmeye devam etmesi.
Bu hafta başında dostum Emine ve eşim Levent bana kinesiyoloji testi yaptılar. Buna göre Kaan 06.02.2010 tarihinde geliyor yanımıza.. dün gece ben de dayanamadım , testi tekrarladım kendime, sordum Kaan'a , ne zaman geleceksin diye.. bana aynı tarihi ve saat olarak da öğle zamanını verdi.
Şimdi büyük bir merakla bu zamanı bekliyorum dostlar..
Göreceğiz ; acaba sabırsızlıktan kendimizi şartlandırdık mı tarih konusunda yoksa gerçekten Kaan gelmek istediği tarihi bize net bir şekilde iletti mi?
Herkese çok güzel bir hafta diliyorum,
Sevgiler,
Meltem
Road Wars (2015) Beste Kwaliteit
10 yıl önce
2 yorum:
Bu ne kadar güzel bir bekleyiş :) Yazdıklarını okuyunca Emre'yi beklediğim günler geldi aklıma... Çok komik gelecek ama onu beklerken ki halimi ve onu beklediğim günleri bile özlüyorum :) Şu an yaşadıkların ve hisettiklerin bu güzel bekleyiş hiç birşeyle karşılaştırılamaz... Emre ilk doğduğunda ben kendimi terkedilmiş gibi hissetmiştim. şimdi düşününce ne komik geliyor :) O güne kadar hep yanımda, içimde, seslere tepki veriyor, çıkmak istiyor, evde bi'başımayım ama aslında değilim o yanımda :) Sonra doğumdan sonra bi uyandım... içimde bir boşluk :( yanlızım... beni bırakmış gitmiş gibi... yanımda kucağımda ama o sanki benim içimdeki değil :) yani bir iki gün bunu kabullenmek zor olmuştu benim için :) Annelik bebeği içinde taşımaya başlayınca vahiy gibi gelip giriyor yüreğine...küçücück bir fidan gibi... Sonra bebeğinle beraber daha da büyüyor içini kaplıyor hatta taşıyor :) Nasıl seveceğini, nasıl öpüp koklayacağını bilemiyorsun :) En güzeli ise birazcık daha büyüdüğü ve "canım annem" diye boynuna sarıldığı an :) yada "annecim seni odamdaki bütün oyuncaklardan bile daha çok seviyorum" dediği an :))) Güzel günler sizi bekliyor... Ne güzel :)))
Ne kadar güzel yazmışsın Ebru'cum, ruhuna sağlık.. Kaan'ı beklerken aklımdan bir sürü durum senaryosu geçiyor, ama hiçbirini gözümün önünde net bir şekilde canlandıramıyorum. Hayatımın bundan sonraki zamanını tamamen akışına bırakmış durumdayım duygu yönünden. Benim gibi kontrolcü biri için bu büyük bir gelişme. kendimi tebrik ediyorum bu konuda.. Kaan daha yanımıza gelmeden bana bu dünyadaki en önemli detaylardan birini ders olarak vermeye başladı. Daha bakalım hangi sınavlardan geçip hangi deneyimlerle yoğurulacağım? Heyecanla bekliyorum..
Çok teşekkürler içten duygularını paylaştığın için. Emre'ye ve sana bol öpücük.. sevgimle,
Meltem
Yorum Gönder